sırf "hayden gelen huya gider" diyebilmek için hayden panettiere'le ilgili blog yazıyodum zor tuttum kendimi

tam gaza gelmiştim en uyuz olduğum kızların listesini yapıyodum ki kader beni
100408-585530-905808-0928
numaralarıyla karşılaştırdı.
nostalji yaptım, duygusal anlar filan
bekliyorum birileri hatırlıycak mı acaba diye..
gugıla sormadan bilenleri çok takdir edicem :)
hadi düşün bakalım.

saltuk insanına! her nerede (izmir) yaşıyor ve yaşatılıyorsa

bugün de sabahtan dershane yolu tuttuk malum ozan bey (ki kendisiyle ilgili olan düşüncelerimin değişimini blogdan takip etmek çok çok kolay) izmir dolaylarından geldi. yavrum saçlarını uzatmış, bi şeker olmuş bi şeker olmuş. yanakları ve gözleri kocaman zaten ilk yarım saat kendime gelemedim ki şu an da kendisini evlat edinme konusunda bi takım düşünceler içindeyim.. bi tek yalnız başına durmasın, başlamışken ezgiyi de evlat ediniyim diye düşünüyorum ama o zaman ensest filan olmuş oluyo mu diye derin kaygılarım var, bu soruyu da bi çözüme kavuştursam evet olucak gibi.

+true blood diye bi dizi var ya onu izliyorum işte ama abi resmen porno ya, porno yani bildiğin..
-hadi yaa çok beğeneni var ama
+hayııır ben de çok beğeniyoruuum
asdfgfdsasdfg.
biz saltuk seviyoruz. hıhı evet.

hiç insanın kuzeni annesini çalar mı ya!?

bunu da çocuğu yerine yeğeniyle muhabbet etmeyi tercih eden ebeveynlere ithaf ediyorum

şunca yıldır kardeş sahibiyim ebeveyn paylaşma konusunda zerre sıkıntım olmamış, kıskanmak filan bilmediğim şeyler bunlar hep.. yani öyleydi.
şöyle ki en büyük ve en sorunlu kuzenceğizimle -annemin yaş itibariyle kendisine en yakın yeğeni olur 10 yaş kadar küçük kendisinden- günde minimum yarım saati bulan telefon konuşmalarıyla zaten bi süredir beni sinir ediyolardı.
az önce aradım kendisini nabıyon nediyon konuşması için çünkü evde olduğumda o gün ne yaptığımı inciğine cinciğine kadar anlatan bi insanım ve yıllardır devam eden alışkanlıktan bi anda kurtulamıyo insan. bi andan da haber vericem cuma değil cumartesi gelicem eve, pazar da şu var bu var bik bik, parasal durumlar neyin..
hanım telefonda yeğeniyle konuşuyomuş.
bizim konuşma aynen şu:

-nassın iyi misin, hıhı tamam kızım hıhı.
+anne ben pazar bidi bidi..
-hıhı tamam hadi kızım tamam peki. hıhı hadi iyi bak kendine çat.

ULAAAAAAAAAAAN!!!!! BU KADIN KİMİN ANNESİ??
illa depresyona neyin mi girmem lazım anlamadım ki!
sanki kendi annesi yok benimkine kalmış.

Mesajlaşıyo bu kız benle halbusi biliyo da son faturam 40 küsür lira gelmiş ses edememişim babama

didi: Twilight'in dadlu karakteri Yakup, unlu sarkici Taylor Swift'le birlikte goruntulendi. Ahagah Mal Misin Yaa Haber Ajansı bildirdi.
mitsubüşü: Soyliceklerimi onceden soylemenden yoruldum. Artik ne ahuahah diye anirmanin ne agiz dolusu mal demenin keyfi war. Monotonlastik mi ha ne dersin gerci tahta da olabilir lastik olmak icin fazla yumusakti agajgjwgtw
didi: Gerizekaliii mjpapgjahdgjag ahahah yeminle ilk okudugumda anladm ve artk zekamdan daha cok suphe edyrm .D
mitsubüşü: espriler oyle ki normal insan zekasiynan algilanamiyo
didi: Evet normal olmayan insan zekasina sahbz dyelm ki ustn zekali myz yoksa gerizekali miyiz anlaslmasn.


noktasıyla oynamadan kodum.

güzin abla olaydı ağlayaydım omzunda

yakışıcak olsa geek gözlüğü istiyorum en kalın çerçevelisinden
ama insanın burnu suratıyla nerdeyse aynın büyüklükte olunca yapamıyo böle şeyler tabi

aslında öyle bi teknoloji manyaklığı olan bi insan olmamakla birlikte (cep telefonumu görsen ağlarsın mesela) net ortamlarında yeni bişiler çıktığında, özellikle bu sosyal ağlar, paylaşım bişilerle ilgiliyse neymiş ne değilmiş diye meraklanıp mutlaka deniyorum ki günde minimum 5 saat bilgisayar başında oturan bi insan olduğumu göz önünde bulundurursak gayet normal bi durum bu.

ama işte bu ağlar ve paylaşımla ilgili şeylere benden başka kimse katılmadığı için yalnız kalıyorum. twitter hesabım aylarca boş boş bekledi çünkü çevremde nerdeyse 24 saat beraber takıldığım insanlar dışında kimse twitter kullanmaya başlamamıştı falan filan. şimdi aynısı google wave'de oluyo. oldukça über bişi ama kullanamıyorum çünkü tek başıma ne halt eyliycem orda di mi? böyle işte çok dertliyim..

neyse ecem hanımın ödevlerini yapıcam daha çok işim var.

annem insanları rahat bırak onlar da kendilerini öyle iyi hissediyolar diyo

o değil de dün bi adamla tanıştım. görsen üniversitenin sahibi sanarsın, sürekli bi "bizim üniversitede, bizim üniversite, bizim üniversitedekiler". yarım saat boyunca "kitap filan lazım olur da bulamazsan ben ayarlarım, yaparım ben bizim üniversiteden hallederim. pahalı gelirse filan ayarlarım ben sana, bana haber et sen hallederiz." cümlelerini tekrar edip durdu. konuştukça kendiyle daha çok gurur duydu, daha bi dik oturmaya ciddi bakmaya başladı. acılar içinde yardıma muhtaç bi öğrenciye (ahah ben!) yardım etmeye çalıştığı için gittikçe daha ulu bi insan olduğunu düşünüyo, kendini dizilerde kocaman masaların arkasında oturan kır saçlı karizmatik işadamlarına daha yakın hissediyodu. daha fazla dayanamayıp "eheh meheh teşekkür ederim" diyip kaçtım odadan.

meğer bilgi üniversitesinde şöförmüş.

makyaj sen nelere kadirsin

e bu kızda hiç allık yok dersen ama ben yeni ruj da aldım derim

resmen artık allığı olan bi kızım.
makyaj malzemesine verdiği paranın her kuruşuna ayrı ayrı acıyan bi insan olarak şunu söyleyebilirim ki kendisini almak gerçekten acılı bi süreç oldu.
yine de garip bi şekilde büyümüş gibi hissediyorum ve bu iyi bi şey.